ابرآمد و باغ شد از او در زیور
-
اندازه متن
+
ابرآمد و باغ شد از او در زیور
آشفته بر او شدند گلها یکسر:
ما همنفسانیم در این باغ، چرا
یک صبح نه بیشتر زید نیلوفر؟
مرغی‌ست به بام تا برآید به خروش
مرغی‌ست به بام تا برآید به خروش مرغی‌ست دگر مگر بدو دارد گوش
از بهر چه…
دل فولادم با من نیست
ول کنید اسب مرا راه توشه ی سفرم را و نمد زینم را و مرا هرزه درا، که خیالی سرکش…
