از گوشه ی طاق خانهام شمع خموش
-
اندازه متن
+
از گوشه ی طاق خانهام شمع خموش
در گوشم قصهایش بود از شب دوش
او قصهی خود گفت و برفت، اما من
تابوت سخنهاش هنوزم بر دوش
شب، شب پرهام از پس شیشه مضطر
شب، شب پرهام از پس شیشه مضطر می کوبد بال و می تکاند پیکر
در خانه…
آمد به تن من و به دل کرد نشست
آمد به تن من و به دل کرد نشست هر غم که بیندیشی و هرگونه شکست.
پیشنمایش
