صد بار به خود گفتم از می برهم
-
اندازه متن
+
صد بار به خود گفتم از می برهم
اکنون نرهم تا که زوی کی برهم
می خنده برآورد که: ای مردم! وی
از من چو نرست، چون من از وی برهم؟
اکنون نرهم تا که زوی کی برهم
می خنده برآورد که: ای مردم! وی
از من چو نرست، چون من از وی برهم؟
گفتم که بدان دهان همه شیرینی
گفتم که بدان دهان همه شیرینی
حیف است زخلق در نهان بنشینی
آسمان یکریز میبارد روی بندرگاه
آسمان یکریز میبارد روی بندرگاه. روی دنده های آویزان یک بام سفالین در کنار راه روی « آیش» ها که…
