عمری همه خواندم و نبردم از یاد
-
اندازه متن
+
عمری همه خواندم و نبردم از یاد
عمری دل من راهم در پیش گشاد
دانی پس هرچه رفت فرجام چه شد؟
شاگردم بر سر من آمد استاد!
هیهات که روز عمر چون آهی شد
هیهات که روز عمر چون آهی شد آن دل که به کف بود چنان کاهی شد
گفتم : همهام عشق ، غم آلود گذشت
گفتم : همهام عشق ، غم آلود گذشت گفتا : همه را از آتش این دود گذشت
پیشنمایش
