چوپان که عصای دست بگذاشته است
-
اندازه متن
+
چوپان که عصای دست بگذاشته است.
دانی که چرا عربده برداشته است؟
بیچاره اگر زبانش می بود چوما
می گفت دلش با چه غم انباشته است.
در زلف سیاهش دل من باز مپرس
در زلف سیاهش دل من باز مپرس با شب به کجا می برم این راز مپرس
گردید مرا شوق نخست استادی
گردید مرا شوق نخست استادی عقل آمد و کرد بر سرش بنیادی
من چون بدم و…
پیشنمایش
