چوپان که عصای دست بگذاشته است
-
اندازه متن
+
چوپان که عصای دست بگذاشته است.
دانی که چرا عربده برداشته است؟
بیچاره اگر زبانش می بود چوما
می گفت دلش با چه غم انباشته است.
هر تیغ که بر کف علمداری شد
هر تیغ که بر کف علمداری شد در دفع ستمکاری، ابزاری شد
دردا که نه روزی…
با آتش پیدا شد و با باد برفت
با آتش پیدا شد و با باد برفت نا شاد نهادمان و خود شاد برفت
مقصودش…
