فرصتِ این عشق تموم شد
-
اندازه متن
+
فرصتِ این عشق تموم شد
آخرِ بهارمونه
همه برگا زردن امشب
آخرین قرارمونه
غروبو نگا کن از دور
مث چشم من میمونه
یه چشَم کاسهی اشکه
یه چشَم کاسهی خونه
توو چشات یه دنیا حرفه
گلوت اما بغض داره
نشکن این سکوتو عشقم
بشکنی بارون میباره
تو قفس میخوای بپوسی
من نمیخوام، نمیذارم
با من آینده نداری
با تو آینده ندارم
□
داری تو بارون دور میشی از من
جای پاهات از اشک سرریزه
پاییز از این رفتن شروع میشه
پشت سرت برگه که میریزه
چاهی خالیام
چاهی خالیام اما سنگی بینداز ناامیدت نخواهم کرد عشق چیست؟ جز همین صدای کوچک
همچون جنازهی ببری در حالِ تجزیه
همچون جنازهی ببری در حالِ تجزیه کنارت دراز کشیدهام و ضربِ انگشتانت را بر سینهام میشمارم در خانه برف میبارد…
