یه عمره کز کردیم توو این خونه
کپی نوشته
کپی شد
کپی لینک
کپی شد
۱۴۰۲/۰۸/۲۶
-
اندازه متن
+
یه عمره کز کردیم توو این خونه
پیش همیم اما جدا از هم
خونه شده یه کشتی سوراخ
تلوتلو فرو میره تو غم
غرق میشی گاهی توی اخبار،
توی رُمانای جدید سال
یه روز همه دنیام بودی، حالا
دنیام شده روزنامه و پیپم
ما از یه عشق زخمیایم اما
هرکی به دنبال یه تسکینه
طاعون نشسته بین ما دوتا
مثل یه بچه فیلم میبینه
حل میکنم تصویر اون روزو
تو فنجونی که روی میز چیدی
کاشکی میشد دوباره برگردیم
به آخرین باری که خندیدی
چن روز بذار توی خودم باشم
شاید کمی این خستگی دَرشه
باید یکم جدا بشیم از هم
شاید هوای خونه بهتر شه
مرا ببوس زمین تنگ است
ساختمانِ هیچ زندانی تا ابد دوام نیاورده است مرا ببوس زمین تنگ است زمان همچون سگی ما را تعقیب میکند…
پوریا پلیکان 
