تو را نمیتوان شناخت
-
اندازه متن
+
مرا نمیتوان شناخت
بهتر از آنکه تو شناختهای
چشمان تو
که ما هر دو،
در آنها به خواب فرو میرویم
به روشناییهای انسانی من
سرنوشتی زیباتر از شبهای جهان میبخشند
چشمان تو
که در آنها به سیر و سفر میپردازم
به جان جادهها
احساسی بیگانه از زمین میبخشند
چشمانات که تنهایی بیپایان ما را مینمایانند
آن نیستند که خود میپنداشتند
تو را نمیتوان شناخت
بهتر از آنکه من شناختهام.
دیری در آن خواهم زیست
چشماندازی عریان که دیری در آن خواهم زیست چمنزارانی گسترده دارد که حرارت تو در آن آرام میگیرد. چشمههایی که…
همهچیز به رنگِ سپیدهدم
بر سرِ راهات، من آخرینام آخرین بهارم، آخرین برف آخرین نبردم برای نمردن و ما اینک فروتر و فراتر از…
