ای که دایم به خویش مغروری (453)
-
اندازه متن
+
ای که دایم به خویش مغروری
گر تو را عشق نیست معذوری
گرد دیوانگان عشق مگرد
که به عقل عقیله مشهوری
مستی عشق نیست در سر تو
رو که تو مست آب انگوری
روی زرد است و آه دردآلود
عاشقان را دوای رنجوری
بگذر از نام و ننگ خود حافظ
ساغر می طلب که مخموری
دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش (286)
دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش وز شما پنهان نشاید کرد سِرِّ مِیفروش
گفت…
ای از فروغ رویت روشن چراغ دیده (19)
ای از فروغ رویت روشن چراغ دیده خوشتر ز چشم مستت چشم جهان ندیده
همچون…
