بر تو خوانم، زِ دفترِ اخلاق (17)
-
اندازه متن
+
بر تو خوانم، زِ دفترِ اخلاق
آیتی در وفا و در بخشش
هرکه بِخْراشَدَت جگر به جفا
هم‌چو کانِ کریم، زَر بخشش
کم مباش از درختِ سایه‌فکن
هرکه سَنگَت زَنَد، ثمر بخشش
از صدف یاددار، نکته‌ی حِلم
هرکه بُرَّد سَرَت، گُهَر بخشش
ای که دایم به خویش مغروری (453)
ای که دایم به خویش مغروری گر تو را عشق نیست معذوری
گرد دیوانگان عشق…
دلا دیدی که آن فرزانه فرزند (23)
دلا دیدی که آن فرزانه فرزند چه دید اندر خم این طاق رنگین
به جای…
