سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادی (438)
-
اندازه متن
+
سَبَتْ سَلْمیٰ بِصُدْغَیها فُؤادی
و رُوحی کُلَّ یَومٍ لی یُنادی
نگارا بر من بیدل ببخشای
و واصِلْنی علی رَغْمِ الْأَعادی
حبیبا در غم سودای عشقت
تَوَکَّلْنا علی رَبِّ الْعِبادِ
أَ مَنْ اَنْکَرْتَنی عَن عشق سَلْمیٰ
تُزاوَّل آن روی نِهْکو بِوادی
که همچون مُت به بوتَن دل وَ اِی رَه
غَریقُ الْعِشقِ فی بَحْرِ الْوِدادِ
به پی ماچان غَرامت بِسپُریمَن
غَرَت یک وی رَوِشتی از اَما دی
غم این دل بِواتَت خورد ناچار
و غَر نه او بِنی آنچَت نَشادی
دل حافظ شد اندر چین زلفت
بِلَیلٍ مُظْلِمٍ وَ اللّهُ هادی
ای دوست دل از جفای دشمن درکش (25)
ای دوست دل از جفای دشمن درکش با روی نکو شراب روشن درکش
با اهل…
بالابلند عشوهگر نقشباز من (400)
بالابلند عشوهگر نقشباز من کوتاه کرد قصه زهد دراز من
دیدی دلا که آخر پیری…
