عشقِ تو نهالِ حیرت آمد (172)
-
اندازه متن
+
عشقِ تو نهالِ حیرت آمد
وصلِ تو کمالِ حیرت آمد
بس غرقهٔ حالِ وصل کآخر
هم بر سرِ حالِ حیرت آمد
یک دل بنما که در رَهِ او
بر چهره نه خالِ حیرت آمد
نه وصل بِمانَد و نه واصل
آن جا که خیالِ حیرت آمد
از هر طرفی که گوش کردم
آوازِ سؤالِ حیرت آمد
شد مُنهَزِم از کمالِ عزّت
آن را که جلالِ حیرت آمد
سر تا قدمِ وجودِ حافظ
در عشق، نهالِ حیرت آمد
ماهم که رخش روشنی خور بگرفت (8)
ماهم که رخش روشنی خور بگرفت گرد خط او چشمهٔ کوثر بگرفت
دلها همه در…
هر آن که جانبِ اهلِ خدا نگه دارد (122)
هر آن که جانبِ اهلِ خدا نگه دارد خُداش در همه حال از بلا نگه دارد
پیشنمایش
