ما زِ یاران چَشمِ یاری داشتیم (369)
-
اندازه متن
+
ما زِ یاران چَشمِ یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم
تا درختِ دوستی بَر کِی دهد
حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم
گفتوگو آیینِ درویشی نبود
ور نه با تو ماجراها داشتیم
شیوهٔ چَشمت فریبِ جنگ داشت
ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم
گُلبُنِ حُسنَت نه خود شد دلفُروز
ما دَمِ همت بر او بگماشتیم
نکتهها رفت و شکایت کس نکرد
جانبِ حُرمَت فرو نگذاشتیم
گفت خود دادی به ما دل حافظا
ما مُحَصِّل بر کسی نَگماشتیم
سروِ چَمانِ من چرا میلِ چمن نمیکند؟ (192)
سروِ چَمانِ من چرا میلِ چمن نمیکند؟ همدمِ گل نمیشود یادِ سَمَن نمیکند
دی گِلِهای ز…
دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی (439)
دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی کز عکس روی او شب هجران سر آمدی
…
