ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم (121)
-
اندازه متن
+
ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم
وین یک دمِ عمر را غنیمت شمریم
فردا که ازین دیرِ فنا درگذریم
با هفتهزارسالگان سربهسریم
آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهاد (57)
آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهاد بس داغ که او بر دل غمناک نهاد
از جرم گِلِ سیاه، تا اوج زحل (119)
از جرم گِلِ سیاه، تا اوج زحل کردم همه مشکلاتِ کلی را حل
بگشادم بندهای…
پیشنمایش
