چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد (74)
-
اندازه متن
+
چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد
دل را به کم و بیش دُژَم نتوان کرد
کارِ من و تو چنانکه رایِ من و توست
از موم به دستِ خویش هم نتوان کرد
نیکی و بدی که در نهاد بشر است (48)
نیکی و بدی که در نهاد بشر است شادی و غمی که در قضا و قدر است
هرچه بادا باد (74-100)
گر من ز می مُغانه مستم، هستم 74
گر من ز می مُغانه مستم، هستم، گر…
