این حدیثش همچو دودست ای اله (68-2)
-
اندازه متن
+
بخش ۶۸ – نالیدن معاویه به حضرت حق تعالی از ابلیس و نصرت خواستن
این حدیثش همچو دودست ای اله
دست گیر ار نه گلیمم شد سیاه
من به حجت بر نیایم با بلیس
کوست فتنهٔ هر شریف و هر خسیس
آدمی کو علم الاسما بگست
در تک چون برق این سگ بی تکست
از بهشت انداختش بر روی خاک
چون سمک در شست او شد از سماک
نوحهٔ انا ظلمنا میزدی
نیست دستان و فسونش را حدی
اندرون هر حدیث او شرست
صد هزاران سحر در وی مضمرست
مردی مردان ببندد در نفس
در زن و در مرد افروزد هوس
ای بلیس خلقسوز فتنهجو
بر چیم بیدار کردی راست گو
در زیر نقاب شب این زنگیکان را بین (1880)
در زیر نقاب شب این زنگیکان را بین با زنگیکان امشب در عشرت جان بنشین
خلقان…
عشق جانان مرا ز جان ببرید (991)
عشق جانان مرا ز جان ببرید جان به عشق اندرون ز خود برهید
زانک جان محدثست…
