ای ابر که تو جهان خورشیدانی (1703)
-
اندازه متن
+
ای ابر که تو جهان خورشیدانی
کاری مقلوب میکنی نادانی
از ظلم تو بر ماست جهان ظلمانی
بس گریه نصیب ماست تا گریانی
ای ابر که تو جهان خورشیدانی
کاری مقلوب میکنی نادانی
از ظلم تو بر ماست جهان ظلمانی
بس گریه نصیب ماست تا گریانی
مردان تو در دایرهٔ کن فیکون دل نقطهٔ وحدتست و از عرش فزون
گر در چیند…
از یکی آتش برآوردم تو را در دگر آتش بگستردم تو را
از دل من زادهای…

