آبی که از این دیده چو خون میریزد (460)
-
اندازه متن
+
آبی که از این دیده چو خون میریزد
خونیست بیا ببین که چون میریزد
پیداست که خون من چه برداشت کند
دل میخورد و دیده برون میریزد
ز آفتاب سعادت مرا شراباتست (477)
ز آفتاب سعادت مرا شراباتست که ذرههای تنم حلقه خراباتست
صلای چهره خورشید ما که فردوسست…
آن سر که بود بیخبر از می خسبد (484)
آن سر که بود بیخبر از می خسبد آنکس که خبر یافت از او کی خسبد
پیشنمایش
