آمد رمضان و عِید با ماست (370)
-
اندازه متن
+
آمد رمضان و عِید با ماست
قفل آمد و آن کلید با ماست
بربست دهان و دیده بگشاد
وان نور که دیده دید، با ماست
آمد رمضان به خدمتِ دل
وان کَش که دل آفرید با ماست
در روزه اگر پدید شد رنج
گنج دل ناپدید با ماست
کردیم ز روزه جان و دل پاک
هر چند تنِ پلید با ماست
روزه به زبانِ حال گوید:
«کم شو که همه مزید با ماست
چون هست صلاحِ دین در این جمع
منصور و ابایزید با ماست»
در هر دو جهان دلبر و یارم تو بسی (1869)
در هر دو جهان دلبر و یارم تو بسی زیرا که به هر غمیم فریاد رسی
آن آتشی که داری در عشق صاف و ساده (2390)
آن آتشی که داری در عشق صاف و ساده فردا از او ببینی صد حور رو گشاده
پیشنمایش
