آنجا که عنایتست چه صلح و چه جنگ (1076)
-
اندازه متن
+
آنجا که عنایتست چه صلح و چه جنگ
ور کار تو نیکست چه تسبیح و چه جنگ
وانکس که قبولست چه رومی و چه زنگ
تسلیم و رضا باید ورنه سر و سنگ
باز چون گل سوی گلشن می‌روی (2913)
باز چون گل سوی گلشن می‌روی با توام گرچه که بی‌من می‌روی
صدزبان شد سوسن اندر…
بازرهان خلق را از سر و از سرکشی (3016)
بازرهان خلق را از سر و از سرکشی ای که درون دلی چند ز دل درکشی
