آوازه جمالت از جان خود شنیدیم (1701)
-
اندازه متن
+
آوازه جمالت از جان خود شنیدیم
چون باد و آب و آتش در عشق تو دویدیم
اندر جمال یوسف گر دستها بریدند
دستی به جان ما بر بنگر چهها بریدیم
رندان و مفلسان را پیداست تا چه باشد
این دلق پاره پاره در پای تو کشیدیم
در عشق جان سپاران مانند ما هزاران
هستند لیک چون تو در خواب هم ندیدیم
ماننده ستوران در آب وقت خوردن
چون عکس خویش دیدیم از خویش می رمیدیم
ای سودائی برو پی سودا باش (1015)
ای سودائی برو پی سودا باش در صورت شیدای دلت شیدا باش
با سایهٔ خود ز…
ز اول بامداد سر مستی (3153)
ز اول بامداد سر مستی ورنه دستار کژ چرا بستی؟!
به خدا دوش تا سحر همه…
