از چشمه جان ره شد در خانه هر مسکین (1881)
-
اندازه متن
+
از چشمه جان ره شد در خانه هر مسکین
ماننده کاریزی بیتیشه و بیمیتین
دل روی سوی جان کرد کای عاشق و ای پردرد
بر روزن دلبر رو در خانه خود منشین
ای خواجه سودایی می باش تو صحرایی
در گلشن شادی رو منگر به غم غمگین
چون پوست بود این دل چون آتش باشد غم
وین پوست از آن آتش چون سفره بود پرچین
چون دیده دل از غم پرخاک شود ای غم
تبریز کجا یابی با حضرت شمس الدین
تو برو، که من ازینجا بنمیروم به جایی (41)
تو برو، که من ازینجا بنمیروم به جایی کی رود ز پیش یاری، قمری، قمر لقایی؟!
چه نزدیک است جان تو به جانم (1516)
چه نزدیک است جان تو به جانم که هر چیزی که اندیشی بدانم
ضمیر همدگر دانند…
پیشنمایش
