افکند مرا دلم به غوغا و گریخت (161)
-
اندازه متن
+
افکند مرا دلم به غوغا و گریخت
جان آمد و هم از سر سودا و گریخت
آن زهرهٔ بی‌زهره چو دید آتش من
بربط بنهاد زود برجا و گریخت
بگویم خفیه تا خواجه نرنجد (672)
بگویم خفیه تا خواجه نرنجد که آن دلبر همی در بر نگنجد
ز مستی من ترازو…
ای عشق بیا به تلخ خویان خو بخش (1016)
ای عشق بیا به تلخ خویان خو بخش ای پشت جهان به حسن چوپان رو بخش
