افکند مرا دلم به غوغا و گریخت (161)
-
اندازه متن
+
افکند مرا دلم به غوغا و گریخت
جان آمد و هم از سر سودا و گریخت
آن زهرهٔ بیزهره چو دید آتش من
بربط بنهاد زود برجا و گریخت
آن طرفه جماعتی که جانشان بکشد (485)
آن طرفه جماعتی که جانشان بکشد وین نادره آب حیوانشان بکشد
گر فاش کنند مردمانشان بکشند…
مخسب ای یار مهمان دار امشب (296)
مخسب ای یار مهمان دار امشب که تو روحی و ما بیمار امشب
برون کن خواب…
