ای آمده ز آسمان درین عالم دیر (872)
-
اندازه متن
+
ای آمده ز آسمان درین عالم دیر
و آورده خبرهای سموات به زیر
ز آواز تو آدمی کجا گردد سیر
یارب تو بده دمدمه پنجهٔ شیر
گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد (625)
گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد گیرم که بپوشد رو بو را چه دوا دارد
ممکن ز تو چون نیست که بردارم دل (1103)
ممکن ز تو چون نیست که بردارم دل آن به که به سودای تو بسپارم دل
پیشنمایش
