ای بیادبانه من ز تو نالیده (1603)
-
اندازه متن
+
ای بیادبانه من ز تو نالیده
غیرت بشنیده گوش من مالیده
جایی بروم ناله کن دزدیده
آنجا که نه دل بوی برد نی دیده
ای دریغا که شب آمد همه از هم ببریم (1652)
ای دریغا که شب آمد همه از هم ببریم مجلس آخر شد و ما تشنه و مخمورسریم
گر تو پنداری به حسن تو نگاری هست نیست (403)
گر تو پنداری به حسن تو نگاری هست نیست ور تو پنداری مرا بیتو قراری هست نیست
