ای دوست به حق آنکه جان را جانی (1734)
-
اندازه متن
+
ای دوست به حق آنکه جان را جانی
چون نامهٔ من رسد به تو برخوانی
از بوالعجبی نامهٔ من ندرانی
چون حال دل خراب من میدانی
طبع تو چو سنگست و دلت چون آهن (1491)
طبع تو چو سنگست و دلت چون آهن وز آهن و سنگ جسته آتش سوی من
چونی و چه باشد چون تا قدر تو را داند (616)
چونی و چه باشد چون تا قدر تو را داند جز پادشه بی‌چون قدر تو کجا داند
