ای دوست قبولم کن و جانم بستان (1407)
-
اندازه متن
+
ای دوست قبولم کن و جانم بستان
مستم کن و از هر دو جهانم بستان
با هرچه دلم قرار گیرد بی تو
آتش به من اندر زن و آنم بستان
اصلشان بَد بود آن اهل سبا (120-3)
بخش ۱۲۰ - صفت خرمی شهر اهل سبا و ناشکری ایشان
اصلشان بَد بود آن…
بینی اندر دلق مهتر زادهای (71-3)
بخش ۷۱ - تشبیه بند و دام قضا به صورت پنهان به اثر پیدا
پیشنمایش
