ای پردهٔ پندار پسندیدهٔ تو (1538)
-
اندازه متن
+
ای پردهٔ پندار پسندیدهٔ تو
وی وهم خودی در دل شوریدهٔ تو
هیچی تو و هیچ را چنین گوهر
به زین نتوان نهاد در دیدهٔ تو
آن یکی در خانهای در میگریخت (107-5)
بخش ۱۰۷ - حکایت آن شخص کی از ترس خویشتن را در خانهای انداخت رخ زرد چون زعفران لبها کبود…
پس خروسش گفت تن زن غم مخور (158-3)
بخش ۱۵۸ - جواب خروس سگ را
پس خروسش گفت تن زن غم مخور که خدا…
