برجه ز خواب و بنگر نک روز روشن آمد (856)
-
اندازه متن
+
برجه ز خواب و بنگر نک روز روشن آمد
دل را ز خواب برکن هنگام رفتن آمد
تا کی اشارت آید تو ناشنوده آری
ترسم که عشق گوید کاین خواجه کودن آمد
رفتند خوشه چینان وین خوشه چین نشسته
کز ثقل و از گرانی چون تل خرمن آمد
رندان سلامت میکنند جان را غلامت میکنند (533)
رندان سلامت میکنند جان را غلامت میکنند مستی ز جامت میکنند مستان سلامت میکنند
در عشق…
آواز ترا طبع دل ما بادا (6)
آواز ترا طبع دل ما بادا اندر شب و روز شاد و گویا بادا
آواز تو…
