بر گردن ما بهانهای خواهی بستن (1440)
-
اندازه متن
+
بر گردن ما بهانهای خواهی بستن
وز دام و دوال ما نخواهی رستن
بالا نگران شدی که بیگانه شده است
دف را بمیفشان که نخواهی رفتن
چو نماز شام هر کس بنهد چراغ و خوانی (2831)
چو نماز شام هر کس بنهد چراغ و خوانی منم و خیال یاری غم و نوحه و فغانی
…
پیرمردی پیشش آمد با عصا (39-4)
بخش ۳۹ - حکایت آن پیر عرب کی دلالت کرد حلیمه را به استعانت به بتان
پیشنمایش
