بیچاره کسی که می ندارد (699)
-
اندازه متن
+
بیچاره کسی که می ندارد
غوره به سلف همیفشارد
بیچاره زمین که شوره باشد
وین ابر کرم بر او نبارد
باری دل من صبوح مستست
وام شب دوش میگزارد
گفتم به صبوح خفتگان را
پامزد ویم که سر برآرد
امروز گریخت شرم از من
او بر کف مست کی نگارد
ساقیست گرفته گوشم امروز
یک لحظه مرا نمیگذارد
جام چو عصاش اژدها شد
بر قبطی عقل میگمارد
خاموش و ببین که خم مستان
چون جام شریف میسپارد
آنها که بآتش خزان سوختهاند (501)
آنها که بآتش خزان سوختهاند وز لطف بهار چشمشان دوختهاند
اکنون همه را خلعت تو دوختهاند…
از ما مشو ملول که ما سخت شاهدیم (1705)
از ما مشو ملول که ما سخت شاهدیم از رشک و غیرت است که در چادری شدیم
