تا رهبر تو طبع بدآموز بود (607)
-
اندازه متن
+
تا رهبر تو طبع بدآموز بود
بخت تو مپندار که پیروز بود
تو خفته به صبح و شب عمرت کوتاه
ترسم که چو بیدار شوی روز بود
تا رهبر تو طبع بدآموز بود
بخت تو مپندار که پیروز بود
تو خفته به صبح و شب عمرت کوتاه
ترسم که چو بیدار شوی روز بود
ای جان جهان جان و جهان بندهٔ تو شیرین شده عالم ز شکر خندهٔ تو
صد…
هم دل به دلستانْت رساند روزی هم جان سوی جانانْت رساند روزی
از دست مَدِه دامن…

