تا زلف ترا به جان و دل بنده شدیم (1195)
-
اندازه متن
+
تا زلف ترا به جان و دل بنده شدیم
چون زلف بس جمع و پراکنده شدیم
ارواح ترا سجدهکنان میگویند
چون پیش تو مردیم همه زنده شدیم
ای لولیان ای لولیان یک لولییی دیوانه شد (526)
ای لولیان ای لولیان یک لولییی دیوانه شد تشتش فتاد از بام ما، نک سوی مجنونخانه شد
گل را نگر ز لطف سوی خار آمده (2400)
گل را نگر ز لطف سوی خار آمده دل ناز و باز کرده و دلدار آمده
پیشنمایش
