تا هشیاری به طعم مستی نرسی (1817)
-
اندازه متن
+
تا هشیاری به طعم مستی نرسی
تا تن ندهی به جان پرستی نرسی
تا در غم عشق دوست چون آتش و آب
از خود نشوی نیست به هستی نرسی
مرا وصال تو باید صبا چه سود کند (949)
مرا وصال تو باید صبا چه سود کند چو من زمین تو گشتم سما چه سود کند
یاری که به حسن از صفت افزونست (452)
یاری که به حسن از صفت افزونست در خانه درآمد که دل تو چونست
او دامن…
