تنبور چو تن تن برآرد به نوا (52)
-
اندازه متن
+
تنبور چو تن تن برآرد به نوا
زنجیر در آن شود دل بیسر و پا
زیرا که نهان در زهش آواز کسی
میگوید او که جسته همراه بیا
آمد یار و بر کفش جام میی چو مشعله (2287)
آمد یار و بر کفش جام میی چو مشعله گفت بیا حریف شو گفتم آمدم هله
پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا (32)
پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا بردوخت مرقع از رگ و از پوست مرا
پیشنمایش
