تو جانی و هر زنده غم جان بکشد (614)
-
اندازه متن
+
تو جانی و هر زنده غم جان بکشد
هر کان دارد منت آن بکشد
هرجان که چو کارد با تو در بند زر است
گر تیغ زنی از بن دندان بکشد
من پری زاده‌ام و خواب ندانم که کجاست (417)
من پری زاده‌ام و خواب ندانم که کجاست چونک شب گشت نخسپند که شب نوبت ماست
ما را خدا از بهر چه آورد بهر شور و شر (1019)
ما را خدا از بهر چه آورد بهر شور و شر دیوانگان را می‌کند زنجیر او دیوانه‌تر
