جان بر کف خود داری ای مونس جان زوتر (1029)
-
اندازه متن
+
جان بر کف خود داری ای مونس جان زوتر
من نیک سبک گشتم آن رطل گران زوتر
از باده بسی ساغر فربه کن هر لاغر
هر چند سبک دستی ای دست از آن زوتر
ای بر در و بام تو از لذت جام تو
جانها به صبوح آیند من از همگان زوتر
سودای تو میآرد زان می که نه قی آرد
از سینه به چشم آید از نور عیان زوتر
المنةالله که به تو پیوستم (1142)
المنةالله که به تو پیوستم وز سلسلهٔ بند فراقت رستم
من بادهٔ نیستی چنان خوردستم کز…
تا مدرسه و مناره ویران نشود (610)
تا مدرسه و مناره ویران نشود اسباب قلندری بسامان نشود
تا ایمان کفر و کفر ایمان…
