حاشا که به ماه گویمت میمانی (1843)
-
اندازه متن
+
حاشا که به ماه گویمت میمانی
یا چون قد تو سرو بود بستانی
مه را لب لعل شکرافشان ز کجاست
در سرو کجاست جنبش روحانی
حاشا که به ماه گویمت میمانی
یا چون قد تو سرو بود بستانی
مه را لب لعل شکرافشان ز کجاست
در سرو کجاست جنبش روحانی
ای صید رخ تو شیر و آهو پنهان ز کجا شود چنان رو
چندانک توانیش تو…
صحرا خوشست لیک چو خورشید فر دهد بستان خوشست لیک چو گلزار بر دهد
خورشید دیگریست…

