آدمیی، آدمیی، آدمی (3177)
-
اندازه متن
+
آدمیی، آدمیی، آدمی
بسته دمی، زانک نهٔ آن دمی
آدمیی را همه در خود بسوز
آن دمیی باش اگر محرمی
کم زد آن ماه نو و بدر شد
تا نزنی کم، نرهی از کمی
میبرمی از بد و نیک کسان؟!
آن همه در تست، ز خود میرمی
حرص خزانست و قناعت بهار
نیست جهان را ز خزان خرمی
مغز بری در غم؟! نغزی ببر
بر اسد و پیل زن ار رستمی
همچو ملک جانب گردون بپر
همچو فلک خم ده، اگر میخمی
این بنده مراعات نداند کردن (1428)
این بنده مراعات نداند کردن زیرا که به گل رفته فرو تا گردن
این مستی ما…
ای روی چو آفتاب تو شادی کش (1013)
ای روی چو آفتاب تو شادی کش وی موی تو سرمایه ده، جمله حبش
تنها تو…
