در چشمهٔ دل مهی بدیدیم به چشم (1220)
-
اندازه متن
+
در چشمهٔ دل مهی بدیدیم به چشم
ز آن چشمه بسی آب کشیدیم به چشم
ز آن روز بگرد گرد آن چشمهٔ دل
مانندهٔ دل، همی دویدیم به چشم
من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان (1815)
من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان من بکشم دامن تو دامن من هم تو…
باز مرغی فوق دیواری نشست (131-3)
بخش ۱۳۱ - وخامت کار آن مرغ کی ترک حزم کرد از حرص و هوا
پیشنمایش
