دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست (320)
-
اندازه متن
+
دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست
اما دل و معشوق دو باشند خطاست
معشوق بهانه است و معبود خداست
هرکس که دو پنداشت جهود و ترساست
از بس که مطرب دل از عشق کرد ناله (2394)
از بس که مطرب دل از عشق کرد ناله آن دلبرم درآمد در کف یکی پیاله
ای خان و مان بمانده و از شهر خود جدا (199)
ای خان و مان بمانده و از شهر خود جدا شاد آمدیت از سفر خانه خدا
پیشنمایش
