دو چیز نخواهد بد در هر دو جهان می دان (1871)
-
اندازه متن
+
دو چیز نخواهد بد در هر دو جهان می دان
از عاشق حق توبه وز باد هوا انبان
گر توبه شود دریا یک قطره نیابم من
ور خاک درآیم من آن خاک شود سوزان
در خاک تنم بنگر کز جان هواپیشه
هر ذره در این سودا گشتهست چو دل گردان
خاصیت من این است هر جا که روم اینم
چه دوزد پالان گر هر جا که رود پالان
گویند که هر کی هست در گور اسیر آید
در حقه تنگ آن مشک نگذارد مشک افشان
در سینه تاریکت دل را چه بود شادی
زندان نبود سینه میدان بود آن میدان
اندر رحم مادر چون طفل طرب یابد
آن خون به از این باده وان جا به از این بستان
گر شرح کنم این را ترسم که مقلد را
آید به خیال اندر اندیشه سرگردان
عشق تو گرفته آستین میکشدم (1265)
عشق تو گرفته آستین میکشدم واندر پی یار راستین میکشدم
وانگه گوئی دراز تا چند کشی…
چیزیست که در تو بی تو جویان ویست (290)
چیزیست که در تو بی تو جویان ویست در خاک تو دریست که از کان ویست
پیشنمایش
