روی بنما به ما مکن مستور (1160)
-
اندازه متن
+
روی بنما به ما مکن مستور
ای به هفت آسمان چو مه مشهور
ما یکی جمع عاشقان ز هوس
آمدیم از سفر ز راهی دور
ای که در عین جان خود داری
صد هزاران بهشت و حور و قصور
سر فروکن ز بام و خوش بنگر
جانب جمع عاشقی رنجور
ساقی صوفیان شرابی ده
کان نه از خم بود نه از انگور
ز آن شرابی که بوی جوشش او
مردگان را برون کشد از گور
بده ای کف تو را قاعده لطف افزایی (2887)
بده ای کف تو را قاعده لطف افزایی کف دریا چه کند خواجه به جز دریایی
آن یکی در وقت استنجا بگفت (85-4)
بخش ۸۵ - شخصی به وقت استنجا میگفت اللهم ارحنی رائحة الجنه به جای آنک اللهم اجعلنی من التوابین واجعلنی…
پیشنمایش
