روی بنما به ما مکن مستور (1160)
-
اندازه متن
+
روی بنما به ما مکن مستور
ای به هفت آسمان چو مه مشهور
ما یکی جمع عاشقان ز هوس
آمدیم از سفر ز راهی دور
ای که در عین جان خود داری
صد هزاران بهشت و حور و قصور
سر فروکن ز بام و خوش بنگر
جانب جمع عاشقی رنجور
ساقی صوفیان شرابی ده
کان نه از خم بود نه از انگور
ز آن شرابی که بوی جوشش او
مردگان را برون کشد از گور
هم به بر این بت زیبا خوشکست (434)
هم به بر این بت زیبا خوشکست من نشستم که همین جا خوشکست
مطرب و یار…
زاهد بودی ترانه گویت کردم (1246)
زاهد بودی ترانه گویت کردم خاموش بدی فسانه گویت کردم
اندر عالم نه نام بودت نه…
