رو به هم کردند هر سه مفتتن (111-6)
-
اندازه متن
+
بخش ۱۱۱ – بحث کردن آن سه شه‌زاده در تدبیر آن واقعه
رو به هم کردند هر سه مفتتن
هر سه را یک رنج و یک درد و حزن
هر سه در یک فکر و یک سودا ندیم
هر سه از یک رنج و یک علت سقیم
در خموشی هر سه را خطرت یکی
در سخن هم هر سه را حجت یکی
یک زمانی اشک‌ریزان جمله‌شان
بر سر خوان مصیبت خون‌فشان
یک زمان از آتش دل هر سه کس
بر زده با سوز چون مجمر نفس
من چو موسی در زمان آتش شوق و لقا (131)
من چو موسی در زمان آتش شوق و لقا سوی کوه طور رفتم حبذا لی حبذا
ای بی‌تو حرام زندگانی ای جان (1395)
ای بی‌تو حرام زندگانی ای جان خود بی‌تو کدام زندگانی ای جان
سوگند خورم که زندگانی…
