سرسبز بود خاک که آبش یار است (345)
-
اندازه متن
+
سرسبز بود خاک که آبش یار است
خاصّه خاکی که ناطق و بیدار است
این خاک ز مشاطهٔ خود بیخبر است
خوش بیخبر است از آنکه زو هشیار است
تا ظن نبری که از تو بگریختهام (1197)
تا ظن نبری که از تو بگریختهام یا با دگری جز تو درآمیختهام
بر بسته نیم…
گفت نه والله بالله العظیم (23-2)
بخش ۲۳ - قسم غلام در صدق و وفای یار خود از طهارت ظن خود
پیشنمایش
