سرسبز بود خاک که آبش یار است (345)
-
اندازه متن
+
سرسبز بود خاک که آبش یار است
خاصّه خاکی که ناطق و بیدار است
این خاک ز مشاطهٔ خود بیخبر است
خوش بیخبر است از آنکه زو هشیار است
ز میخانه دگربار این چه بویست (354)
ز میخانه دگربار این چه بویست دگربار این چه شور و گفت و گویست
جهان بگرفت…
ای که تو چشمه حیوان و بهار چمنی (2889)
ای که تو چشمه حیوان و بهار چمنی چو منی تو خود خود را کی بگوید چو منی
…
