سیر گشتم ز نازهای خسان (2101)
-
اندازه متن
+
سیر گشتم ز نازهای خسان
کم زنم من چو روغن به لسان
بعد از این شهد را نهان دارم
تا نیفتند اندر او مگسان
خویش را بعد از این چنان دزدم
که نیابند مر مرا عسسان
هر زمان جانب دگر تازم
بیرفیقان و صاحبان و کسان
ای خدا در تو چون گریختهام
این چنین قوم را به من مرسان
تو جان و جهانی کریما مرا (240)
تو جان و جهانی کریما مرا چه جان و جهان از کجا تا کجا
که جان…
فرمود که خاطرت خوش است (55)
فرمود که خاطرت خوش است و چونست؟ زیرا که خاطر عزیز چیزیست، همچون دام است. دام میباید که درست باشد…
