قسم او خاکست گر دی گر بهار (14-5)
-
اندازه متن
+
بخش ۱۴ – انکار اهل تن غذای روح را و لرزیدن ایشان بر غذای خسیس
قسم او خاکست گر دی گر بهار
میر کونی خاک چون نوشی چو مار
در میان چوب گوید کرم چوب
مر کرا باشد چنین حلوای خوب
کرم سرگین در میان آن حدث
در جهان نقلی نداند جز خبث
گفتم روزی که من به جانم با تو (1581)
گفتم روزی که من به جانم با تو دیگر نشدم بتا همانم با تو
لیکن دانم…
آواز گرفته است خروشان مینال (1084)
آواز گرفته است خروشان مینال زیرا شنواست یار و واقف از حال
آواز خراشان و گلوی…
