آکادمی پلیکان

لطفی که مرا شبانه بنواخته‌ای (1792)

- اندازه متن +

لطفی که مرا شبانه بنواخته‌ای
امروز چو زلف خود پس انداخته‌ای

چشم تو ز می مست و من از چشم تو مست
زان مست بدین مست نپرداخته‌ای

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
نویسنده

پوریا پلیکان

و آنچه نمی‌پوسد پوسیدن است

تفکر خلاق
کتاب رمان شب‌های روشن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پشتیبانی
×