آکادمی پلیکان

من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است (417)

- اندازه متن +

من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است
جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است

گویند وفای او چه لذت دارد
ز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است

پشتیبانی
×