من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است (417)
-
اندازه متن
+
من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است
جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است
گویند وفای او چه لذت دارد
ز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است
از دلبر ما نشان کی دارد (727)
از دلبر ما نشان کی دارد در خانه مهی نهان کی دارد
بی دیده جمال او…
از قضا موشی و چغزی با وفا (85-6)
بخش ۸۵ - حکایت تعلق موش با چغز و بستن پای هر دو به رشتهای دراز و بر…
