میفرماید خدا که ای هرجائی (1970)
-
اندازه متن
+
میفرماید خدا که ای هرجائی
از عام ببر که خاص آن مائی
با ما خو کن که عاقبت آن دلدار
پیشت آید شبانگه تنهائی
راهی ز زبان ما به دل پیوسته است (336)
راهی ز زبان ما به دل پیوسته است کاسرار جهان و جان در او پیوسته است
گر یکی شاخی شکستم من ز گلزاری چه شد (736)
گر یکی شاخی شکستم من ز گلزاری چه شد ور ز سرمستی کشیدم زلف دلداری چه شد
پیشنمایش
